تو برو ديگر شك نكن به رفتن. من می بخشمت تو سهم عشق من نبودی.

قلبمان از هم جداست. ديگر بهانه ای نمی خواهم، غرورت را بشكن و برو.

اما نمی دانم بعد از رفتن تو حال و هوای چشمان من چگونه خواهد بود!

كاش تو مال من بودی. كاش اين قانون رفتن می شكست.

می دانم ديگر دلم پيش تو نيست، ديگر نگاهت به سوی من نيست.

وقتی در كنارم نباشی بی قرار شانه هايت می شوم، تشنه چشمانت هستم.

اين قلب عاشقم از تو شكايت می كند، از درد عشق می نالد.

ديگر رفتنت را باور كردم ولی چقدر سخت است بی تو بودن. بدون تو تنها

و غريبم. اين دل ويرانه من تنها خاطراتت را همراه دارد.