می رسد روزی که بی من روزها را سر کنی

می رسد روزی که مرگ عشق را باور کنی

می رسد روزی که تنها در کنار عکس من

نامه های کهنه ام را مو به مو از بر کنی

وقتی معلم پرسید عشق چند بخشه؟ زود دستم رو بردم بالا و گفتم 1 بخش . اما از وقتی تو را شناختم فهمیدم عشق 3 بخش است: عطش دیدن تو . شوق با تو بودن و اندوه بی تو بودن

هیچکس نسوخت دلش برام اون جور که تو دلسوزمی

تویی که فقط دلواپس هر شب و هر روز منی

زندگی اجبار است... مرگ انتظار است... عشق1 بار است... جدایی دشوار است... یاد تو تکرار است...!!!

کاش معشوق ز عاشق طلبه جان میکرد تا که هر بی سرو پایی نشود یار کسی

هیچکس از رفتن من غصه نخورد
هیچکس از موندن من شاد نشد
وقتی رفتم کسی قلبش نگرفت
بغض هیچ آدمی فریاد نشد
وقتی رفتم نه که بارون نگرفت
هو صاف خیلی هم آفتابی بود
اگه شب میرفتم و خورشید نبود
آسمون خوب میدونم مهتابی بود
وقتی رفتم کسی غصش نگرفت
وقتی رفتم کسی بدرقم نکرد
دل من میخواست تلافی بکنه
پس چش هیچ کسی عاشقم نکرد

خیلی سخته لحظه لحظه دل بدی به دست معشوق

آخرش بشی یه مجنون که بهت میگن دیوونه

خیلی سخته که نگاهی همسفر شه با نگاهت

ولی تا شدی دیوونه بگه یادت نمیمونه

من عشق را اول بار از سادگی سکوت چشمان غریبت و صمیمیت گرمای دستانت و شرم اولین بوسه ات یافته بودم

 من هر چه می کشم همه از یک نگاه توست

ای کاش کور می شدم ان لحظه ی نخست

اگر روزی مردم...
تابوتم را سياه کنيد تا همه بدانند سياه بخت بودم
بر روی سينه ام تکه يخی بگذاريد تا بجای معشوقم برايم گريه کند
چشمانم را باز بگذاريد تا همه بدانند چشم انتظار معشوقم بودم
و آخر اينکه...
دستانم را ببنديد تا همه بدانند خواستم ولی نتوانستم...

کنار آشــیـــانــه ی تـــو آشـیـانـه مـــیکـنـم        فضای آشیانه را پر از ترانه می کنم

کـسی سـوال می کند به خاطـر چـه زنـده ای     ومن برای زندگی تو را بهانه می کنم

ميخواستم اسمتو روی سينم خالکوبی کنم اما ترسيدم صدای قلبم تو رو اذيت کنه

گفتم گر بوسه دهی توبه كنم
كه دگر باره از اين گونه خطاها نكنم
بوسه دادی و برخواست لبم از لب تــــو
توبه كردم كه دگر توبه بی جا نكنم